मलेष्यादेशे प्रकाशमान-मार्गरेखाः स्थापिताः, अनन्तरं अत्भुतात्मकः प्रकाशः आगतः।
मलेष्यादेशे अन्धकारेऽपि प्रकाशमानाः मार्गरेखाः स्थापिताः, याः ग्राम्य-राजमार्गेषु विद्युत्सुविधां विना एव दीप्तिं प्रसारयन्ति। वाहनचालकाः तासु अत्यन्तं संतुष्टाः अभवन्।
मलेष्यादेशस्य सेलाङ्गोर-प्रान्ते सेमेनीय्-प्रदेशस्य समीपे मार्गे २०२३ वर्षस्य अन्त्यभागे रात्रौ वाहनचालकेभ्यः आश्चर्यकारिणी दृश्यता अभवत्। मार्गरेखाः स्वयमेव प्रकाशन्ते स्म। न तु दीपस्तम्भानां प्रकाशेन, न वा वाहनदीपप्रभायाः प्रतिस्फुरणेन, अपि तु मार्गपृष्ठात् एव। एताः रेखाः दिने सूर्यप्रकाशं सञ्चिन्वन्ति, ततः रात्रौ शनैः शनैः तम् प्रकाशं विमुञ्चन्ति।
२४५ मीटर्-दीर्घः अयं मार्गखण्डः, मलेष्यादेशस्य सार्वजनिक-निर्माण-विभागस्य (JKR) हुलु-लाङ्गत्-जनपद-शाखया जालन् सुंगै ललाङ्ग तथा जालन् सुंगै टेकाली इत्येतयोः मध्ये स्थापितः। एषः देशे प्रथमः प्रकाश-संचयी (फोटो-ल्यूमिनेसेंट्) मार्गरेखानां प्रयोगः आसीत्। एषा प्रौद्योगिकी, या दीर्घकालं मार्ग-सुरक्षा-विमर्शेषु पारम्परिक-रङ्गरेखानां तथा मार्ग-कीलकानां विकल्परूपेण चर्चिता आसीत्, मलेष्यादेशस्य ग्राम्य-प्रदेशेषु प्रकाश-सुविधा-अभावजनितां वास्तविकां समस्यां निराकर्तुं समर्था अभवत्। देशे सहस्रशः किलोमीटर-दीर्घाः ग्राम्यमार्गाः अल्पप्रकाशयुक्ताः सन्ति, तथा प्रतिसंवत्सरं षट्सहस्राधिकाः जनाः मार्ग-दुर्घटनासु प्राणान् वियोजन्ति।
